Igor Legarreta
Espainia - Belgika
101 min.
Bizkaia, 1930. Ekaitz gogor baten ondorioz, barnean tonaka ikatz dituen itsasontzi ingeles bat hondartu egin da. Gauean, Algortako herritarrak kostaldean bildu dira urre beltza erreskatatzeko. Sabas Jaureguik zorte-kolpetzat jotzen du jazoera; Josefak —Sabasen emazteak—, berriz, seinale txartzat. Josefaren erreguei jaramonik egin gabe, Sabasek ekaitzera eramango ditu semeak. Familiak pentsaezina egingo du negu gorritik salbatuko dituen ikatza babesteko... edo betiko kondenatzeko.
50 urteko askatasuna
Arantxa Aguirre
Mundu guztiak ezagutzen du Karlos Arguiñano. Izan ere, ia berrogei urte daramatza gure bizitzan, telebistaren bitartez kozinatzen irakasten, ikus-entzuleak bereganatu bitartean. Halere, mundu guztiak ezagutzen al du ala mundu guztiak uste du ezagutzen duela? Film honek bere eremu intimoenetan erakusten du Karlos, baita bere errutinatik oso urruneko egoeretan ere, nola Karlosi berari hala oso gertu dituenei entzunez, pertsonaiaren atzeko pertsonaren bila.
Aitor Aranguren Ordoñez
300 haritz behar izan zituzten lehenengo baserriak egiteko. Basoa agortu zenean, zura harriarekin ordeztu zen, eta agerian geratu zen identitatea irauteko eraldatzen dela. Arantzazuko kriptan, Mahaia Kolektiboko 23 sukaldari esperientzia sakon batean murgildutako artistekin bildu dira galdera funtsezko bati heltzeko: nola eutsi identitate propioari gaur egun? Erantzun itxietatik urrun, 300 Haritzek kide izateak eta aurrera egiteak zer esan nahi duen hausnartzen du, jatorria galdu gabe betiere.
Jabi Elortegi
25 urteko ibilbidearen ondoren, Gatibu rock-taldeak agur esango die agertokiei belaunaldi oso baten soinu-banda bihurtu ondoren. Dokumentalak taldekideei jarraitzen die azken bira honetan, une erabakigarriak eta emozioz beteriko pasarte intimoak atzemanez. Bira baten kronikatik haratago, filmak denboraren joanaz, eraldaketa pertsonal eta kolektiboaz, heldutasunaz eta agur esaten jakitearen garrantziaz hausnartzen du.
Gemma Gonzalez Martinez
Espainia - Hego Korea
63 min.
Munduaren bi muturretan, milaka kilometroko distantziara bizi diren bi komunitatek itsasoarekin bizitzeko modu bera partekatzen dute. Haenyeoak —Jeju uharteko emakume urpekari ospetsuak— batetik, eta euskal kostaldeko saregile, batelari edo arraunlariak bestetik; dokumentalak zubi soziokultural bat eraikitzen du itxuraz oso desberdinak diren baina balio partekatuengatik, bizi-erritmoengatik eta ingurune naturalarekiko harremanagatik sakonki lotuta dauden bi lurralderen artean.
Izaskun Arandia
"1935eko amaieran, Miguel Bargak —nire birraitonak— familia Tolosan utzi eta jaioterrira itzuli zen, Burgosera. Familiari jakinarazi zioten Miguel gerran hil zela. Miguelen gorpua ez zen inoiz itzuli. Birraitonaren heriotza tabu familiarra izan zen hainbat hamarkadatan; alabaina, 2018an Gogora Institutuaren DNA programak haren gorpuzkiak identifikatu eta datu asko ezagutu genituen, bi galdera garrantzitsu erantzun gabe geratu baziren ere: zergatik joan zen hara eta zergatik hil zuten?" (Izaskun Arandia)
Koldo Almandoz, Gorka Bilbao
2025ean, Eusko Jaurlaritzak, EITBk eta Euskadiko Filmategiak 80ko hamarkadaren erdialdean erabat euskaraz zuzendutako lau film ertain berreskuratu eta zaharberritu zituzten. Prozesu luze eta labaina izan zen, Bolognako L'Immagine Ritrovata laborategietarako bidaia bat barne hartuta. Dokumentala EITBren ekoizpen propio da, eta lau zuzendarien bidaia eta Italian egindako lehengoratze-prozesua jasotzen ditu. Izan ere, garrantzitsua da horrelako istorioak ere kontatzea.
David Taberna , Iñigo Puerta
Izarrak filmaren jomuga euskal gastronomia eta Donostia ingurua mundu-erreferente berdingabe bihurtzera eraman duen ibilbidea aztertzea da. Pasaiatik duela bost mende dirutza eta ongailuen bila abiatutako itsas espedizioetatik Euskal Sukaldaritza Berriaren iraultzaraino, dokumentalak identitatea eta lurraldea uztartzen ditu gaur egunean Gipuzkoara etorkizun oparo baten bila datozenen eta itsasoari eta lurrari begirako tradizioa bizirik mantentzeko ahalegintzen direnen istorioekin.
Alejandro Cortés Calahorra
Álex Angulo hil eta hamar urtera, Dodó —aktoreak Txinan adoptatutako alaba— Taiwandik itzuli da aita benetan nor izan zen jakiteko. Haren maleta sekretuarekin, Bilbon eta Madrilen zehar dabil, senideekin, adiskideekin eta zinema, antzerki eta telebistako profesionalekin topo egiteko. Testigantzek eta obren zatiek Álexen memoria artistikoa eta gizatiarra berritzen dute, Dodók galdutako lotura berreskuratu eta bere burua aurkitzen duen bitartean.
New Servicing Media Euskadi SL
© New Servicing Media Euskadi SL
Maite Ibáñez
1945eko abuztuaren 6an, Enola Gay bonbaketariak gizakiak inoiz asmatutako zamarik hilgarriena zeraman. Goizeko 8:15:17an, lehen bonba atomikoa jaurti zuten Hiroshimara. Oroimen kolektiboan geratu den irudia onddo nuklearrarena da, zerutik ikusita, baina ez erretzen ari ziren gorputzena, ezta horiek salbatu nahian zebiltzan eskuena ere. Ikuspegi hori jesuita euskaldun batek izan zuen, Bilbon jaiotako misiolari batek: Pedro Arrupek.
Nitya López Saitua
Zuzendari bat haurtzaroko etxera itzuliko da, lau urte zituenean gurasoen haustura eragin zuen eztabaida aktoreekin birsortzeko. Inprobisazioaren eta artifizio propioa agerian uzten duen filmaketaren bidez, inoiz usatu gabeko oroitzapenak eraikiko ditu. Alabaina, eszena errepikatu ahala, jarraibideak ezegonkortu eta berritzearen eta desiraren arteko muga lausotzen hasiko da.
Elsa Oliarj-Inès
Frantzia - Espainia
71 min.
Inork ez du gogoratzen bere lehen jolasaldia eskolan. Egun hartan ez zegoen heldurik. Ni jolastokian nintzen. Zortzi urtean haur talde bera filmatu nuen, neure buruari galdezka: nola hazten gara besteen begiradapean? Urteak igaro ahala, jolastokiko jokoak rol-joko bihurtu ziren; "jada ez zara nire laguna" jokoak "zu ez zara jolastuko" joko bihurtu ziren. Egun batean berandu iritsi nintzen. Oihuen ondoren, Élise nola jotzen zuten ikusi nuen. Nola ez nintzen lehenago konturatu?
Beñat Beitia, Elio Quiroga
Espainia - Txile - Argentina
81 min.
Víctor alargunak eta haren alaba txiki Juliak Espainiatik ihes egin behar izan dute, 1939ko urtarrilean frankistek Bartzelona hartu baitute. Frantzian kontzentrazio-esparruei eta laztasunei aurre egin beharko diete. Haatik, ihes egiteko aukera bat dute: Winnipegen —Nerudak eta Parisko kuakeroek pleitatutako zamaontzi batean— ontziratzea, beste helmuga batera salbu iristeko, Valparaísora (Txile), non bizitza berri bati ekin ahalko dioten.